Waarop let je bij het kopen van een vlieggordijn?

Wie nog nooit een vlieggordijn bij de buitendeur in huis gehad heeft, zal waarschijnlijk denken: ik koop er gewoon een die ik mooi vind! Logisch natuurlijk, maar het maakt echt een verschil van welke materialen de strengen zijn gemaakt. 

Vliegengordijn kopen? Hier let je op!

Ja, het maakt echt verschil welk materiaal je kiest voor een vlieggordijn — en dat verschil zit hem juist in het geluid wat hij kan veroorzaken, de wijze van bewegen, de stevigheid (of kwetsbaarheid), of de strengen met ieder zuchtje wind meebewegen (en bij hardere wind dus echt gaan klitten), om maar eens wat punten te noemen.

Gewicht van het gordijn

Een vliegengordijn van kralen voelt meteen anders dan een gordijn met hulzen of andere materialen. Kralen — vooral als ze van hard materiaal zijn zoals hout, glas, of kunststof — hebben een zekere gewicht en massa per streng. Daardoor bewegen ze niet zo gemakkelijk mee met de allerkleinste luchtstroom. Je moet echt wat wind hebben om ze te laten dansen. Dat betekent dat ze bij een deur waar vaak kleine tochtjes langs komen juist stil kunnen hangen, wat prettig is als je geen continue beweging wilt. Maar zodra er wel wat wind is, kan het geluid van kralen tegen elkaar duidelijk hoorbaar zijn — het is een sonore, ritmische rammel.

Kralen vliegengordijn

Sommige mensen vinden dat rustgevend, een ander ervaart het juist als storend, vooral ‘s avonds of als je geconcentreerd wilt werken. Dat geluid ontstaat simpelweg door de massa en de hardheid van de kralen: ze raken elkaar en maken een klik- of kling-geluid.

Hulzen

Een gordijn met hulzen (bijvoorbeeld kokosvrijhulzen, bamboe-hulzen, of kunststof buisjes) heeft een veel luchtiger en flexibeler karakter. Omdat de buisjes licht zijn en vaak glad, glijden ze sneller langs elkaar zonder zo’n intens geluid te produceren als houten of glazen kralen.

In een lichte bries zie je dit type gordijn meer vloeiend en organisch bewegen — het waait sneller open en valt ook weer rustig terug. Daardoor voelt het minder “gelast” aan, en het geluid is vaak subtieler: een zachte zucht of ritseling in plaats van duidelijke klikgeluiden. Dit is fysiek te verklaren door lagere massa en de manier waarop lange dunne buisjes minder contactpunten hebben die hard tegen elkaar slaan.

Textiel stroken

Andere materialen — denk aan stroken textiel, jute, linten, of zelfs metalen plaatjes — hebben weer hun eigen dynamiek. Textielstroken zijn extreem licht, waardoor ze bijna als een gordijn in een huis bewegen. Ze reageren op de kleinste luchtbeweging, wat je van pas kan komen als je bijvoorbeeld vaak deuren open hebt maar toch insecten wilt tegenhouden. Bij zacht materiaal is het contact tussen stroken zacht, wat weinig geluid geeft, maar het materiaal kan gaan klapperen bij tocht, en ook in de war en in de knoop raken zelfs. Dat klapperen kan storend zijn als je ruimtes wilt afsluiten zonder auditieve afleiding, maar juist prettig zijn als je de gordijn meer als atmosfeer wilt gebruiken.

Textiel kan wel sneller rafelen en stof vasthouden. 

Metalen strookjes

Met metalen plaatjes krijg je weer een ander fenomeen: ze zijn zwaarder en produceren dat tik- of klingende geluid veel harder dan kunststof of textiel. Denk aan die oude bead curtains, maar dan van dunne metalen schijfjes. In een goede wind is dat hoorbaar aan de andere kant van de kamer.

Het kan wel duurzaam zijn: metaal slijt minder snel dan textiel, maar je betaalt de prijs in geluid. Let ook op de lengte en dichtheid van de strengen. Dit hangt samen met het materiaal: zware kralen vragen om meer gewicht aan de onderkant waardoor ze vaak dichter hangen, wat insecten effectiever tegenhoudt.